Atlas

Ik heb zand in mijn zakken en wind in mijn haar De hoop die ik had hangt goed aan elkaar Ik moet bergen verzetten, mijn jas is er zwaar van Ik had water gevangen in de kom van mijn hand Ik bracht het naar zee, ik zwom terug naar land Tot stukje voor stukje de kustlijn verandert Jij zei dat het klaar was, noemde mij je Atlas Sorry dat ik jou nog op handen draag Jij doet of het niks was, ik gaf te veel, maar fuck dat God, je bent complex, maar dat heb ik graag Dus ik verkoop mijn spullen, bouw huizen van karton De prijs die ik betaal om te denken dat het kon Ik wist dat het zwaar was, niet dat het niet waar was Je wereld op mijn schouders, nooit andersom Nooit andersom (Ah-ah-ah-ah-ah) Nooit andersom (Ah-ah-ah-ah) Jij had een blok aan je been, je wist niet dat ik er was Trok mij door de modder, daarna Vroeg ik wat er op je borst lag, is daar nog plaats voor mij? Ik wist dat het goed ging komen, toen was het moment voorbij Jij zei dat het klaar was, noemde mij je Atlas Sorry dat ik jou nog op handen draag Jij doet of het niks was, ik gaf te veel, maar fuck dat God, je bent complex, maar dat heb ik graag Dus ik verkoop mijn spullen, bouw huizen van karton De prijs die ik betaal om te denken dat het kon Ik wist dat het zwaar was, niet dat het niet waar was Je wereld op mijn schouders, nooit andersom Nooit andersom Bekeken wou ik dat ik onze weken ritueel in brand kon steken Te veel gevraagd? Achteraf bekeken waren het labiele weken, ik zou beide benen breken Als jij het vraagt Maar jij zei dat het klaar was, noemde mij je Atlas Sorry dat ik jou nog op handen draag Jij doet of het niks was, ik gaf te veel, maar fuck dat God, je bent complex, maar dat heb ik graag Dus ik verkoop mijn spullen, bouw huizen van karton De prijs die ik betaal om te denken dat het kon Ik wist dat het zwaar was, niet dat het niet waar was Je wereld op mijn schouders, nooit andersom Nooit andersom