Monotonia

[Zwrotka 1]

Wychodzę na miasto z kolegami

Możecie nazywać nas włóczęgami

Moim oczom najpierw ukazuje się biskupia

Która szereg lamp, pod murami swymi skupia

Później wiadomo rynek, ratusz i stragany

Szerszeń znów spóźnia się skubany

Choć ze spóźnień można wyciągnąć też pozytywy

Można popatrzeć na ten brudny świat z innej perspektywy

Nagle Hornet się zjawia i entuzjazm przejawia

Zajarany plany na EP mi przedstawia

Kto ma co napisać i w ogóle jak to widzi

Takiej koncepcji się nawet NASA nie powstydzi

[Refren]

Jedyne, czego chcemy, co wieczór krążąc po mieście

Żeby coś inspirującego zdarzyło się nam wreszcie

Jedyne, czego szukamy między kamienicami

To okazji, by wykrzyczeć z siebie co nas boli, co nas rani

(ej, yo) Co nas boli, co nas rani

(o, ej) Co nas boli, co nas rani

(ej, ej)

[Zwrotka 2]

Wychodzimy na ulicę o nazwie „Grudziądzka”

Za bardzo nie wiem co tu się dzieje, do końca

Pełno wody, ale to nie leci z kanalizy

Może zaczynam mieć jakieś chore schizy

Na szczęście nie, to tylko płynie ulica Wodna

Która niesie na łódce jakiegoś przechodnia

Cały mokry zamieniam z nim może ze dwa słowa

A mym oczom ukazuje się Dworcowa

Rydygier puszcza do nas oko

Jednak wierzy w nas głęboko

Mijamy Urząd Miasta, a przed nim kroczy piękna niewiasta

Chociaż jakiś dziwny mur między nami wyrasta

Następnie kilka Żabek wyminiętych slalomem

I Pasaż Chełmiński stoi przed nami otworem

(Ej, to gdzie lecimy?)

(Do Dealza)

(Dobra, do Dealza)

(skyyy)

[Refren]

Jedyne, czego chcemy, co wieczór krążąc po mieście

Żeby coś inspirującego zdarzyło się nam wreszcie

Jedyne, czego szukamy między kamienicami

To okazji, by wykrzyczeć z siebie co nas boli, co nas rani

(ej, yo) Co nas boli, co nas rani

(o, ej) Co nas boli, co nas rani

(ej, ej)

[Zwrotka 3]

Teraz skok do Dealz, licząc że będzie kania

Później spożywczy byku [?] i chlania

Wtedy w tył zwrot, w stronę Kopernika

I na garaże trip, gdzie każdy w bramy sika

Kilka spojrzeń w niebo, co się kończy wyżaleniem

Wspólna burza mózgów, która jest dla nas zbawieniem

Gdy już skończy się ta cała melancholia

Kierunek Plac Wolności, gdzie bohaterów gloria

Tam są rozkminy oraz fajna atmosfera

Temperatura daje się we znaki, poniżej zera

Dlatego chyba zaraz się stąd zabieramy

I na następny piątek niecierpliwie czekamy

[Refren]

Jedyne, czego chcemy, co wieczór krążąc po mieście

Żeby coś inspirującego zdarzyło się nam wreszcie

Jedyne, czego szukamy między kamienicami

To okazji, by wykrzyczeć z siebie co nas boli, co nas rani

(ej, yo) Co nas boli, co nas rani

(o, ej) Co nas boli, co nas rani

(ej, ej)