Barcelona

De 30ste verdieping was voor mij niet hoog genoeg Ik keek uit over de stad, over het water Ik zocht naar iets van jou, maar vond alleen iets van mezelf Het zei me niets, dat was voor later Ik zat in Parc Guell Tussen Gaudi's mozaïeken Zo gebroken en zo bont en blauw Als alles in mijn hoofd en in mijn hart De Ramblas op en neer, ik hoorde wel muziek Maar ik wist dat die voorgoed veranderd was En er was niets in Barcelona, niets in Barcelona Er was niets in Barcelona, niets in Barcelona Meer dan eens dacht ik dat ik je zag in deze stad Dat je ergens heel even op me wachtte Aan een tafel in het midden, maar toen ik goed keek was er niets Een visioen breekt zo in twee bij een gedachte Ik at op straat En trok door diepe dalen Liet me rijden door de stad Langs de hoeren en de kroegen en de havens Van noord naar zuid, en nergens iets te halen En ik wist dat ik voorgoed veranderd was En er was niets in Barcelona, niets in Barcelona Er was niets in Barcelona, niets in Barcelona Ooit kom ik terug Ga ik Picasso achterna De harde rake streken Van een zinderend penseel Een herinnering vooraf De herinnering aan jou Aan hoe je er niet was En hoe je er nooit komen zou Geschilderd in je favoriete geel Dan is er iets in Barcelona, iets in Barcelona Er was niets in Barcelona, niets in Barcelona Einde van de songtekst