Die Stadt

Grau die Stadt und grau ist der Strom Bloot es ruut, un alt es d'r Dom Minsche krümmen sich, Elend vür Nuut Prunk un Stüüz, em Dreck litt Bruut Mol' se dir schön, vun mir us en Jold Mol' se dir heil, dann drääs de kein Schuld Mol' dat se dir et letzte noch nimmp Mol' se rich, un alles stemmp En dieser Stadt jitt et Joode un Schläächte Schwache un Starke, met jet en de Maue Arme un Riche un Linke un Räächte Einer es brav, dä andere schlau Alt, die Stadt, doch ennerlich jung Schwer verjeff un doch hätt se Schwung Schriev' he lijjen de Lück en d'r Soot Schriev' he jitt et Lück met Moot Alles stemmp un alles stemmp nit Schlaach ene Arme, dann bes de en quitt Klüngel es e krank Sediment Wer drüvver laach, die Stadt nit kennt Mer fiere vaterstädtische Feste Karneval fiere sujar schon uns Pänz Mer sin em Fiere noch immer de Beste Dat met d'r Heiterkeit nemme mer äänz Külach heisst Bier - katholisch ist kölsch Paafe un Puffs, Jeschwüre d'r Zick Rotz un Wasser kriesche nur mer D'r Kreech es noh - die Hoffnung wick Pänz am frech, un Kinder han Jlöck Schlemm, die Stadt, doch ich kumm zoröck Viii es mies - un dat ben ich satt - Ich vermesse nur die Lück us d'r Stadt Lück met Jewesse un Lück met Jewehre Fremde un Türke; d'r Tünnes un Schäl Schloppkraade, Hillije un stolze Prolete Liebe määt jung - un Neid määt jääl Ob söös oder better - do muss övverlääve Joot oder schlääch - et es ming Stadt