Januari (Interlude)

[Intro: Ray Fuego & Typhoon] Dus ik hoorde die poku, die young boy... Letterlijk die young boy in mezelf, waarmee ik nog steeds struggle Misschien niet per sé met dezelfde shit waarmee ik struggle Maar ik weet wel dat er nog dingen zijn in mijn libi die afspelen Waarmee ik nog moeite heb om te channelen Zo van: Yo, ik weet niet per sé hoe ik met dit om moet gaan Omdat niemand me dit heeft geleerd Ik weet dat er heel veel young boys om me heen zijn die nog strugglen Met diе shit waar ik mezelf wel ovеrheen kon zetten, jeweettoch? Dus ik luisterde die shit niet alleen als mezelf, maar ik tapte in Op een bepaalde frequency waar ik gewoon wist van: Ik ben niet de enige young boy die nadenkt over deze shit, elke dag En ermee bezig is om bepaalde trauma's te breken, man Dit is generational shit, je weet toch Dit is generational shit [Verse: Ray Fuego] Schuw en bang, houden van - het was vreemd voor me Ik mag proeven van elke klank en wou meer horen Staand slapen, bel mijn vader voor zijn woorden Hij kent de patronen, nachtmerries en dagdromen De slijtage, lange nachten die thuiskomen Ben de liefde niet vreemd, dat was niet het probleem De portiek, het portaal, paste niet in het frame Broek was te strak, te zwart voor de stad Een homage naar de tijd Van mijn eerste tatoeage, dealers in de garage Ik stak mijn cali op, negende etage Planga op, poseren in mijn eigen etalage Trammelant, een hoop stennis en ravage Ik had een korte lont, nooit geleerd om te praten Libi is een rekensom - homie, ik ontrafel Schrijf dit zodat mijn zoontje mijn fouten niet hoeft te maken