เวทนา (wethana)

ถ้าอยู่กันแล้วมันทำให้ร้อนรน
ทุกข์ทน คนเราจะทนไปทำไม
ถ้าอยู่กันแล้วมันทำให้เศร้าใจ
รักไป คงไม่ดีถ้าแบบนี้

ไม่ต้องทำความเข้าใจ แค่เอ่ยคำลา
ไม่ต้องรับความรักไปถ้าหมดศรัทธา
รับไว้แค่ความรู้สึก ที่เราเคยมีให้กันดีซะกว่า

ไม่เป็นไรเลย ก็บอกว่าเข้าใจ
ฉันมันเป็นคนไม่ดีไม่ควรรักใคร
สมควรที่ใจจะพอ แค่พูดว่าไม่ไปต่อ
บอกมาได้ไหม

เลิกกันเถอะนะ
เธอไม่ต้องกังวล แค่ไม่ต้องสนใจ
จบกันเถอะนะ
ฉันจะไม่ฟูมฟาย ถ้าไปได้รีบไป

เลิกกันเถอะนะ
เธอไม่ต้องมาทน แค่ปล่อยมันทิ้งไป
จบกันไปนะ
แค่นี้ทั้งหัวใจ ก็น่าเวทนา

แค่บอกไม่รัก ทำไมต้องวกวน
ร้อนรน จนต้องสรุปเองในใจ
หรือเก็บฉันไว้ รอเธอมีคนใหม่
รับไป เลวเหลือเกินถ้าแบบนี้

ที่บอกว่าไม่ไป แต่ใจก็ไม่เคยอยู่
คุยกันไม่เข้าใจ ก็ตอบแค่เธอไม่รู้
ในความศรัทธา คำพรรณาเหล่าบรรดาทั้งข้าวของทุกสิ่ง
ที่เธอมีมา ฉันเป็นของที่เธอไม่เอาแต่ว่าไม่ยอมทิ้ง

เราต่างทำลาย ความสุขข้างในใจ
รักกันมันคงไม่พอจะแบกรับไหว
แผลใจที่ค้างคาโคตรจะน่าเวทนา
หยุดเถอะได้ไหม

เลิกกันเถอะนะ
เธอไม่ต้องกังวล แค่ไม่ต้องสนใจ
จบกันเถอะนะ
ฉันจะไม่ฟูมฟาย ถ้าไปได้รีบไป

เลิกกันเถอะนะ
เธอไม่ต้องมาทน แค่ปล่อยมันทิ้งไป
จบกันไปนะ
แค่นี้ทั้งหัวใจ ก็โคตรน่าเวทนา