1984

Robot insanlar her yer, beyinler makineleşmiş
Yeni dünya, hapis düşünceler
Kapitalist mi yönetenler bu fanusu, sanmıyorum
Piramitin en tepesinde Ra'nın gözü parlıyordu bana bakıp

En altındaydım bütün bu tuğlaların
Sırtımda koca bir dünya, düzlüğe uğramadım
Hep yokuştu çıkmam gereken yol özgürlük için
Sonra gözlerim açıldı, kördüğüm gibiydi

Hiptonize tüm hayatım, altı yaşındaydım
Bütün benliğimi sistem acımadan bi' mapusa attı
Silindi tüm doğrularımın içi bi' tek
Altında asırlardır gizli yatan yanlışları kaldı

Adı bi' tek doğrunun, parasızlık korkusu
Şeytanın mektebi bitti, kayıp yaşam olgusu
Diplomam koca evrende bir sığınak, yemek, su
Daha fazla boyun eğsem prangam altın olurdu

Hepsi kendim kalmak istediğim içindi bunların
Sikik mutluluğu mataryalizmle bir tutamadım
Sikeyim sadeeti, tek isteğim sadece huzur
Bazı günler güneşli, bazı günler acı olur

Bu yol uzun, adı hayat, bi' guccim yok
Yalın ayak yürürüm toprağa basarak, bilirim ait olduğum yerdeyim şu an
Düşerken dalından yapraklar, eserken rüzgar, esen kal dünya
Hepimizin yurdu gördüğün dağlar, okyanuslar, taşlar, çiçekler

Gece gökyüzünde yıldızlar bak parlar elinden tanrımın yaparken sanat
Dualar sana, duvarlar kalıp
Yok et metropolü insan kal, insan duygusuz olmaz
Duygusuz olma, kurgu bu düzen, robot toplumlar, beyinler hipnoz

Yeni dünya 1-9-8-4 morfin yüksek doz