Sofðu Unga Ástin Mín

Sofðu unga ástin mín Úti regnið grætur Mamma geymir gullin þín Gamlan leggi og völuskrín Við skulum ekki vaka um dimmar nætur Það er margt sem myrkrið veit Minn er hugur þungur Oft ég svarta sandinn leit Sviða grænan engireit Í jöklinum hljóða dauðadjúpar sprungur Ah-ah, ah Ah-ah, ah, ah Ah-ah-ah, ah Ah-ah-ah, ah Ooh-ooh, ooh Ooh-ooh, ooh, ooh Ooh-ooh-ooh, ooh Ooh-ooh-ooh Sofðu lengi sofðu rótt Seint mun best að vakna Mæðan kenna mun þér fljótt Meðan hallar degi skjótt Mennirnir elska, missa, gráta og sakna Oh, mennirnir elska, missa, gráta og sakna