Sofðu Unga Ástin Mín

Sofðu unga ástin mín
Úti regnið grætur
Mamma geymir gullin þín
Gamlan leggi og völuskrín
Við skulum ekki vaka um dimmar nætur

Það er margt sem myrkrið veit
Minn er hugur þungur
Oft ég svarta sandinn leit
Sviða grænan engireit
Í jöklinum hljóða dauðadjúpar sprungur

Ah-ah, ah
Ah-ah, ah, ah
Ah-ah-ah, ah
Ah-ah-ah, ah
Ooh-ooh, ooh
Ooh-ooh, ooh, ooh
Ooh-ooh-ooh, ooh
Ooh-ooh-ooh

Sofðu lengi sofðu rótt
Seint mun best að vakna
Mæðan kenna mun þér fljótt
Meðan hallar degi skjótt
Mennirnir elska, missa, gráta og sakna
Oh, mennirnir elska, missa, gráta og sakna