Kråkevisa

Og mannen han gjekk seg i veda skog Hei fara i veda skog Då sat der ei kråka i lunden og gol Hei fara. Faltu riltu raltura Mannen han tenkte med sjølve seg; Hei fara med sjølve seg Skal tru no den kråka vil drepa meg? Hei fara. Faltu riltu raltura Og mannen han spente sin boge for kne Hei fara sin boge for kne Så skaut han den kråka, så ho datt ned Hei fara. Faltu riltu raltura Så spente han føre dei folane ti; Hei fara dei folane ti Men kråka ho sprengde alle di Hei fara. Faltu riltu raltura Så flådde han kråka og lema ho sund Hei fara og lema ho sund Ho vog innpå seksten og tjue pund Hei fara. Faltu riltu raltura Av skinnet så gjorde han tolv par skor Hei fara han tolv par skor Det beste paret det gav han til mor Hei fara. Faltu riltu raltura Og kjøtet han salta i tunner og fat Hei fara i tunner og fat Og tunga han hadde til julemat Hei fara. Faltu riltu raltura Og munnen han brukte te mala korn Og øyro han gjorde til tutar-horn Av augo så gjorde han stoveglas Og nakken han sette på kyrkja til stas Og den som kje kråka han nytta så Han er ikkje verd ei kråka å få Faltu riltu raltura