Kråkevisa

Og mannen han gjekk seg i veda skog

Hei fara i veda skog

Då sat der ei kråka i lunden og gol

Hei fara. Faltu riltu raltura

Mannen han tenkte med sjølve seg;

Hei fara med sjølve seg

Skal tru no den kråka vil drepa meg?

Hei fara. Faltu riltu raltura

Og mannen han spente sin boge for kne

Hei fara sin boge for kne

Så skaut han den kråka, så ho datt ned

Hei fara. Faltu riltu raltura

Så spente han føre dei folane ti;

Hei fara dei folane ti

Men kråka ho sprengde alle di

Hei fara. Faltu riltu raltura

Så flådde han kråka og lema ho sund

Hei fara og lema ho sund

Ho vog innpå seksten og tjue pund

Hei fara. Faltu riltu raltura

Av skinnet så gjorde han tolv par skor

Hei fara han tolv par skor

Det beste paret det gav han til mor

Hei fara. Faltu riltu raltura

Og kjøtet han salta i tunner og fat

Hei fara i tunner og fat

Og tunga han hadde til julemat

Hei fara. Faltu riltu raltura

Og munnen han brukte te mala korn

Og øyro han gjorde til tutar-horn

Av augo så gjorde han stoveglas

Og nakken han sette på kyrkja til stas

Og den som kje kråka han nytta så

Han er ikkje verd ei kråka å få

Faltu riltu raltura