SZARY MAT

[Zwrotka 1] Z wysokiego stropu widok w szary blok (szary blok) Całe miasto otuliła zimna mgła (zimna mgła) Ostatnia poświata z między zasłon (zasłon) Pokolorowała salon w szary mat (szary mat) Zmieszałem się z taką samą barwą (barwą) W takie wieczory ciepło wpada z miejskich lamp (miejskich lamp) Najpierw przestałem tęsknić, potem pragnąć By w końcu przestać kochać i odczuwać strach [Refren] Choć zapada noc, noc Z odrapanych bloków biorę szary ton To ona da kolor Lekko zmieszany taką samą farbą Mała, cały nasz blok, blok Rzucam pod klatką napis, że już całe to Wchłonął monochrom Miasto musiało scalić się z nostalgią Choć zapada noc, noc W odrapanych skokach prosto w szary blok To ona da wolność Z poszarzałych bloków gdzieś pod nowy dach Musiałem jej dotknąć Najpierw przestałem tęsknić, potem pragnąć By w końcu, by w końcu By w końcu przestać kochać i odczuwać strach [Zwrotka 2] Niezmiennie chciałem na stałe mieć Coś więcej niż tylko zmianę, wiesz Wstrząśnięte, lekko zmieszane dłonie Na dłoniach złożone w amen Niezmiеnnie chciałem na stałe miеć Miłość, serce więc dałem w grawer Nie zmieszczę tam już nic więcej Niż swoje dane, został mi skrawek Powietrze pachnie jak dawniej: Tytoń, atrament i goździk Pytałaś, jak się dziś mam, ej Od godzin szukam emoji Będąc i nie będąc w stanie Postawisz za mnie trzy kropki Będąc i nie będąc w stanie Lękowym i nieważkości Ta cisza to mój nowy diament Tak długo, jak mogę, pozostanę w lowkey, ej Uczyli manier, że cisza nie kłamie I że cisza ma się do forsy, ej Powiedz, że zrobisz to dla mnie To chyba ostatnie, o co mogłem prosić Skarbie, weź puchę lub farbę na klatkę I napisz tam coś o miłości, ej [Refren] Choć zapada noc, noc Z odrapanych bloków biorę szary ton To ona da kolor Lekko zmieszany taką samą farbą Mała, cały nasz blok, blok Rzucam pod klatką napis, że już całe to Wchłonął monochrom Miasto musiało scalić się z nostalgią Choć zapada noc, noc W odrapanych skokach prosto w szary blok To ona da wolność Z poszarzałych bloków gdzieś pod nowy dach Musiałem jej dotknąć Najpierw przestałem tęsknić, potem pragnąć By w końcu, by w końcu By w końcu przestać kochać i odczuwać strach [Zwrotka 3] To miasto mnie oduczy ufać Myśli zagłusza nam minimal techno Jej usta się świecą jak w UV A dupa porusza się na double tempo Od zawsze najbardziej mnie ruszała dusza I to, że w nią wpuściłaś ciemność A to już wyraźnie odróżnia od typów Co tutaj polują na mięso Wszystko nam każe uwierzyć Że to już wolność i przez to Tak łatwo będzie się przegryźć Przez słodko-gorzkie szaleństwo Ta szarość tylko pogłębi się Z kolorową tabletką Wytrzymaj, mała, i przeżyj To, co zostawiła przeszłość Pół nocy oglądałem niebo Przez lekko przymkniętą szybę w samochodzie Tak bardzo się zżyłem z nadzieją Że będę mógł jeszcze raz zobaczyć zorzę To śmieszne, bo wiem, że w tym smogu i mieście To szanse są na to znikome Weź bletkę, są z tyłu w apteczce Na szczęście zabrałem ze sobą aurorę [Refren] Choć zapada noc, noc Z odrapanych bloków biorę szary ton To ona da kolor Lekko zmieszany taką samą farbą Mała, cały nasz blok, blok Rzucam pod klatką napis, że już całe to Wchłonął monochrom Miasto musiało scalić się z nostalgią Choć zapada noc, noc W odrapanych skokach prosto w szary blok To ona da wolność Z poszarzałych bloków gdzieś pod nowy dach Musiałem jej dotknąć Najpierw przestałem tęsknić, potem pragnąć By w końcu, by w końcu By w końcu przestać kochać i odczuwać strach