Falochron

[Refren x2] Nie mów, że szumi! Wiem, że szumi! Trzeba naprężyć struny, wytężyć umysł Gdy resztki dumy woda zechce zmyć - ochłoń Broń nabrzeża, trwaj jak falochron [Zwrotka 1] Taniec fal jak zawsze wytrąca z równowagi Omiatanie skał - osądza, a nie bawi Kamienny golem w piach wgryza się zębami Zapiekle trwa w ryzach z emocjami Pod powiekami granit, na rzęsach szron Rzędy statków w przystani... bezkresna toń Przyciąga doń w topieli skryty prąd Gdy sztorm uderzy - stanie jak lity schron! Ojciec i mąż, chociaż ocean grzmi U stóp wyspy na straży, nie czas ocierać łzy Nie wybacza krzywd! Gdy Neptun toczy pianę Nie podchodź pod klif, przemoczysz ubranie Dostanie na długim dystansie ciosy To przypływ ma go unieść - sam się nie unosi Ten przypływ grozi nawałnicą non stop Przejdź na inną falę - słone ma na wyłączność [Refren x2] Nie mów, że szumi! Wiеm, że szumi! Trzeba naprężyć struny, wytężyć umysł Gdy resztki dumy woda zеchce zmyć - ochłoń Broń nabrzeża, trwaj jak falochron [Zwrotka 2] Wolą, by czuł się gorzej - nie pogrzebią przygód Nie wychodzi w morze?, cóż jego wybór Pomimo zagrożeń w odzieniu obdartym Nie opuszcza warty, w cieniu latarni Tak zwyczajny, pracy trybom na przemian Ofiaruje wysiłek, wolno idąc na przemiał Jeszcze nie teraz, kiedy ma parę w mięśniach Stanowi punkt oparcia, przekaże talent w częściach To nie kawałek mięsa rzucony na pożarcie Talos broni obejścia, przewidując flautę Honorową salwę oddaj wielkim czynom Czuwającym rodzicom okaż na wieki miłość Ku dalekim krainom wypłynie potomstwo Ktoś wówczas bronić powinien rzemiosło Czy wątpię w słuszność tej obrony? wybacz A wątpiła w syna u bram Troi Tetyda? [Refren x2] Nie mów, że szumi! Wiem, że szumi! Trzeba naprężyć struny, wytężyć umysł Gdy resztki dumy woda zechce zmyć - ochłoń Broń nabrzeża, trwaj jak falochron