Falochron

[Refren x2]

Nie mów, że szumi! Wiem, że szumi!

Trzeba naprężyć struny, wytężyć umysł

Gdy resztki dumy woda zechce zmyć - ochłoń

Broń nabrzeża, trwaj jak falochron

[Zwrotka 1]

Taniec fal jak zawsze wytrąca z równowagi

Omiatanie skał - osądza, a nie bawi

Kamienny golem w piach wgryza się zębami

Zapiekle trwa w ryzach z emocjami

Pod powiekami granit, na rzęsach szron

Rzędy statków w przystani... bezkresna toń

Przyciąga doń w topieli skryty prąd

Gdy sztorm uderzy - stanie jak lity schron!

Ojciec i mąż, chociaż ocean grzmi

U stóp wyspy na straży, nie czas ocierać łzy

Nie wybacza krzywd! Gdy Neptun toczy pianę

Nie podchodź pod klif, przemoczysz ubranie

Dostanie na długim dystansie ciosy

To przypływ ma go unieść - sam się nie unosi

Ten przypływ grozi nawałnicą non stop

Przejdź na inną falę - słone ma na wyłączność

[Refren x2]

Nie mów, że szumi! Wiеm, że szumi!

Trzeba naprężyć struny, wytężyć umysł

Gdy resztki dumy woda zеchce zmyć - ochłoń

Broń nabrzeża, trwaj jak falochron

[Zwrotka 2]

Wolą, by czuł się gorzej - nie pogrzebią przygód

Nie wychodzi w morze?, cóż jego wybór

Pomimo zagrożeń w odzieniu obdartym

Nie opuszcza warty, w cieniu latarni

Tak zwyczajny, pracy trybom na przemian

Ofiaruje wysiłek, wolno idąc na przemiał

Jeszcze nie teraz, kiedy ma parę w mięśniach

Stanowi punkt oparcia, przekaże talent w częściach

To nie kawałek mięsa rzucony na pożarcie

Talos broni obejścia, przewidując flautę

Honorową salwę oddaj wielkim czynom

Czuwającym rodzicom okaż na wieki miłość

Ku dalekim krainom wypłynie potomstwo

Ktoś wówczas bronić powinien rzemiosło

Czy wątpię w słuszność tej obrony? wybacz

A wątpiła w syna u bram Troi Tetyda?

[Refren x2]

Nie mów, że szumi! Wiem, że szumi!

Trzeba naprężyć struny, wytężyć umysł

Gdy resztki dumy woda zechce zmyć - ochłoń

Broń nabrzeża, trwaj jak falochron